Andrea Don Gallo – kapłan rebeliant

Dziś opowiem Wam o Włochu, którego pierwsza rocznica śmierci przypada za kilka dni, 22. maja.

Don Gallo. Tylko tyle i aż tyle.

Nam Polakom postać mało znana, tu we Włoszech kochana i jednocześnie niewygodna i kontrowersyjna, ale jedno jest pewne, o tym genueńskim księdzu słyszał każdy.

Don Gallo i papieros

Moni Ovadia, znany włoski aktor, myśliciel i dramatopisarz, tak o nim pisał:

„W osobie Don Gallo występował cud wszechobecności: był chrześcijaninem, najczystszym katolikiem, ale mógłby być również zapamiętany jako cadyk chasydzki, jako że był wojującym antyfaszystą i laickim myślicielem liberalnym. Dla mnie Don Gallo pozostanie na zawsze moim bratem, przyjacielem, pewnym przewodnikiem, zasadnicznym i niezmiennym punktem odniesienia. Dla mnie, osobiście, nadzieja to właśnie ta postać z nieodzownym cygarem w ustach i ze spokojną twarzą kapłana-rebelianta”.

Andrea Don Gallo urodził się w roku 1928 w Genui i z tym miastem związał swoje życie. Sam o sobie mówił, że był kapłanem ulicy, był zawsze z tymi, których nikt inny nie akceptował i tymi, którzy potrzebowali ludzkiej pomocy.

Od dziecka fascynowała go duchowość salezjańska, dlatego też w 1948 wstąpił do nowicjatu, krótko potem studiował teologię w Rzymie i został wysłany na misję do Brazylii, gdzie poświęcił się nauce teologii. Rząd brazylisjki zmusił jednak Don Gallo do opuszczenia San Paolo i powrotu do Włoch, gdzie przyjął święcenia kapłańskie.

Rok później podjął pracę kapelana w szkole poprawczej, gdzie wprowadził zupełnie inne metody edukacji, oparte na poczucia wolności i zaufania, po kilku latach został przeniesiony do pracy w więzieniu.

Gdy po kolejnych miesiącach zaczął pracować na parafii del Carmine, zyskał popularność łątwością z jaką gromadził wokół siebie młodych i dorosłych, szczególnie tych biednych czy marginalizowanych.

Swoimi słowami i homiliami o równości nieraz naraził się stanom wyższym swego miasteczka, przez co kuria zdecydowała się go przenieść do innej parafii, co pociągnęło za sobą szereg protestów parafian. Don Gallo jednak był posłuszny. Od tego jednak czasu zaczął gorąco orędować pokój, pracę na rzecz emigrantów, posunał się nawet do apelu o legalizację lekkich używek, co zamanifestował łamiąc prawo i zapaląc skręta z marihuany w głównej siedzibie władz miejskich w Genui.

Don Gallo pace

Don Gallo sprzeciwiał się zbrojeniom, budowie nowych baz militarnych, brał udział w demonstracjach i manifestacjach na rzecz pokoju i nonviolence.

W 2009 uczestniczył również w genueńskiej paradzie równości Genova Pride 2009, tym samym manifestując zawód niejasnym ustosunkowaniem się Kościoła do homoseksualistów, a w 2011 został nawet wybrany Personaggio Gay Dell’Anno czyli Osobistością Gay Roku!

Był przyjacielem tych wielkich i znanych (jak np. Fabrizio  De Andre’), jak i tych zapomnianych i zaniedbanych.

Mówią o nim, że gdyby nie był księdzem a politykiem, Włochy miałyby wreszcie wielkiego przywódcę.

20130523_vignetta_don_gallo

„Don Gallo, nie wydaje się Księdzu, że trochę przesadza przygarniając wszystkich wykluczonych?”

 

Na sam koniec zachęcam Was do refleksji przy utworze Fabrizio De Andre’: Pieśń o miłości utraconej

 

 

Reklamy

2 thoughts on “Andrea Don Gallo – kapłan rebeliant

  1. wspaniała postać .. nie znałem .. bardzo dziękuję ,.. bardzo mi się podoba, że był liberałem .. choć być może idealistycznie i naturalnie chyba nie myślał, że wolności też trzeba bronić .. jest wiele sił na świecie, które nie lubią praw jednostki i wolności słowa i nakłady militarne są niezbędne be te wartości chronić :^) od taki dylemat

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s